Van Ginkel treft oude bekende

Middenvelder Vitesse en revelatie van Jong Oranje wil in halve finale tegen Italië de draad weer oppakken.

Soms krijgt hij nog wel eens foto’s onder ogen van zijn eerste wedstrijden in de hoofd­macht van Vitesse. „Dan heb ik echt het gevoel dat ik naar een klein jochie kijk.”

Zo kun je Marco van Ginkel (20) nu niet meer noemen. De wat ie­le jongen die op zijn zeventiende debuteerde voor de Arnhemse club, is drie jaar later een berester­ke middenvelder. Tijdens het jeugd-EK is Van Ginkel de revela­tie bij Jong Oranje, dat zaterdag strijdt om een plek in de finale.

Zijn naam wordt al weken in ver­band gebracht met een transfer naar Chelsea. Hij zou al op bezoek zijn geweest in Londen en een te­lefoongesprek hebben gevoerd met José Mourinho. Van Ginkel wil er in Tel Aviv niet op ingaan, maar vreemd kun je de belangstel­ling van de Engelse grootmacht niet noemen. Niet alleen omdat Van Ginkel bij de grootste talen­ten van Nederland hoort, maar vooral ook door zijn karakter.

Clubs kijken verder dan alleen de voetballende kwaliteiten van een speler. Wat dat betreft is Van Ginkel de ideale voetballer voor een club en trainer. Geen kapsones, geen nare trekjes, een allemansvriend bin­nen een selectie en een winnaar met mogelijkheden.

„Ik wil altijd spelen en altijd win­nen”, zei hij al na de wedstrijd te­gen Spanje. Van Ginkel moest ne­gentig minuten vanaf de bank toe­kijken, omdat de basiself rust kreeg. „Ik zat me echt op te vre­ten langs de kant. Maar ik ben niet iemand die dan moeilijk gaat doen. De trainer beslist en daar heb je je dan bij neer te leggen.”

Misschien blijkt zaterdag dat het opstellen van een B-ploeg de juis­te keuze te zijn geweest. „Ik heb het er voor de wedstrijd met de fysioloog en de fysiothera­peuten over gehad”, zegt Van Gin­kel de volgende ochtend op het strand. „Je luistert naar de men­sen die er verstand van hebben.

Als zij zeggen dat het beter is om rust te pakken, dan neem ik dat aan. Drie wedstrijden binnen zes dagen is best pittig. In de eerste minuten tegen Rusland voelde ik zondag toch dat ik even moest omschakelen. Daarna ging het ei­genlijk weer gewoon op de auto­matische piloot. En dan houd ik het wel vol.”

Hij zegt het met een knipoog, want het loopwonder heeft op die paar kleine pijntjes na weinig fysieke klachten. Tegen Italië wil hij de draad weer oppakken, me­ters maken en zo een tegenstan­der kapot spelen. „Italië heeft vooral voorin een paar kleine, ge­vaarlijke spelers rondlopen. Vorig jaar werden we in Leeuwarden tij­dens een vriendschappelijke wed­strijd eigenlijk weggetikt. Al speel­den wij toen wel met een heel an­dere ploeg.” Van Ginkel komt zaterdag een oude bekende tegen. Met Luca Caldirola speelde hij één seizoen samen bij Vitesse. „Ik kon goed met hem opschieten”, zegt Van Ginkel. „Luca is een aardige, rusti­ge jongen, die bij Vitesse niet is doorgebroken. Maar hij kan echt wel wat. Anders ben je geen aan­voerder van Jong Italië. Ik heb hem nu twee jaar niet gezien, maar hij heeft zich ongetwijfeld verder ontwikkeld.”

Net als Van Ginkel, die niet meer dat ventje van twee jaar geleden is. „Ik hoop dat Luca dat meteen denkt als hij me ziet. Dan heb ik niet voor niets in de fitnesszaal ge­zeten.”
 

Gelderlander / Foto’s SV