1 juli 1986 & 1 juli 1973
Op 14 oktober 1962 maakte… hij zijn debuut als international. In Antwerpen (Deurne) verloor het Nederlands Elftal voor 55.000 toeschouwers met 2-0 van gastheer België. Zijn tweede ‘cap’ liet nog even op zich wachten. Bosveld kwam in de 73e minuut re van een vriendschappelijk duel tegen Oostenrijk, gespeeld in Amsterdam op 12 april 1964, in het veld voor Feyenoorder Piet Kruiver. Dit was tevens zijn laatste interland. Een weigering om als linksbuiten te gaan spelen maakte een einde aan zijn korte carrière als Nederlands Elftal speler.
Bosveld verkaste in juli 1964 van Sportclub Enschede naar het Rotterdamse Sparta. Op Spangen zou hij in totaal acht seizoenen spelen (337 duels en 163 doelpunten!). Dit was echter geen aaneengesloten periode.
Op 1 juli 1968 kwam hij voor het eerst naar Vitesse, dat toen uitkwam in de Eerste Divisie. De Arnhemmers betaalden fl. 113.048 gulden plus de recette voor een te spelen vriendschappelijk duel (circa fl. 20.000 gulden) voor de speler. Dit oefenduel werd overigens op 7 augustus 1968 afgewerkt op stadion ‘Nieuw-Monnikenhuize’, en eindigde in een 4-1 overwinning voor eredivisionist Sparta. Het seizoen 1968/1969 leverde Vitesse, drie jaar eerder nog spelend in de Tweede Divisie, een derde plek op. De ploeg kwam slechts vier punten tekort om nummer twee Haarlem, naast kampioen SVV gepromoveerd naar de Eredivisie, te achterhalen. Ook in het bekertoernooi kwam Vitesse ver. In de kwartfinale gingen de geel-zwarten echter onderuit tegen de latere (verliezend) finalist PSV (0-7).
Precies een jaar na zijn komst keerde Bosveld weer terug naar Sparta. Op 1 juli 1969 keerde hij voor fl. 125.000 gulden plus twee spelers terug naar Rotterdam (ook Ben Bosma en Wim Kleinjan gingen naar Sparta). Met Sparta speelde hij in zijn tweede Sparta periode twee keer tegen Vitesse. Onder meer won Sparta in Arnhem met 0 – 6 van Vitesse, de grootste thuisnederlaag die Vitesse ooit leed. Bosveld scoorde in die wedstrijd twee maal, waaronder zijn 100e doelpunt in het profvoetbal.
Op 1 juli 1973 keerde Bosveld definitief terug naar Vitesse, voor de transfersom van fl. 35.000 gulden. Met Vitesse haalde hij drie maal achtereen de nacompetitie, maar hij promoveerde niet. Dat lukte pas in 1977. Vitesse werd kampioen van de Eerste Divisie na een gelijkspel bij FC Groningen (1-1) op 22 mei van dat jaar. De 36-jarige Bosveld speelde met Vitesse nog twee jaar in de Eredivisie. In 56 wedstrijden scoorde hij 15 maal. Clubs als Ajax, AZ’67, Feyenoord en PSV waren meestal al blij als ze in Arnhem wegkwamen met een gelijkspelletje, want het voornamelijk op kracht spelende team van Vitessecoach Wullems was op Nw Monnikenhuize bijna niet te verslaan.. Berucht was het zogenaamde ‘Vitesse-kwartiertje’, waarin de geelzwarten massaal het strafschopgebied van de tegenstander bestookten en uit deze situatie vaak een strafschop sleurden, goed voor een gelijkspel of zelfs winst. In deze seizoenen bereikte Vitesse een verdienstelijke 9e en een seizoen later een 14e plek in het eindklassement. Een seizoen later, na het afscheid van Bosveld, degradeerde Vitesse onmiddellijk weer.
In de zomer van 1985 werd Bosveld aangesteld als ‘Technisch Adviseur’ bij Vitesse. E.e.a. naast hoofdtrainer én oud ploeggenoot bij Sparta Janusz Kowalik. Vitesse was begonnen met een reddingsplan om te ontsnappen aan de malaise die was ontstaan na Bosveld’s eerdere vertrek. Naast Bosveld en Kowalik nam Hans Dorjee de functie van ‘Technisch Manager’ op zich. De aanstelling van Bosveld leverde veel problemen op met de buitenwacht op, omdat de ‘Vereniging van Oefenmeesters in Nederland’ (VVON) beweerde dat Bosveld ten onrechte de trainingen en de werkelijke coaching verrichtte, en niet de gediplomeerde Kowalik. Bosveld beschikte toen over het diploma ‘Oefenmeester II’ en hij mocht zich niet bezig houden met de training van betaalde voetballers.
De supporters hadden weinig begrip voor de burocratische bobo’s en zij genoten in 1985 – ’86 met volle teugen van de oud-speler aan de zijlijn. Het seizoen leverde bovendien prompt weer eens een succesje op: de 4e periodetitel en dus plaatsing voor de nacompetitie. Henk Bosveld, eigenaar van een sportzaak in de Van Muijlwijkstraat en mede daardoor steeds aanspreekbaar voor vele Arnhemmers, nog actief bij de amateurverenigingen VIJDO, Arnhemse Boys, Vitesse 1892 (allen Arnhem), CHRC (Heelsum), Ulftse Boys (Ulft),TEC (Tiel), Babberich, SJN (Nijmegen) en de zaalvoetbalvereniging Docshop (Doesburg). Bosveld, die door de lezers van De Gelderlander en de Arnhemse Courant was gekozen tot de beste Vitesse-speler van de 20ste eeuw, overleed in augustus 1998 aan de gevolgen van een hartinfarct.
