‘Slapies’ samen naar Litouwen
Grijzende heren en dames schuifelen zorgeloos heen weer tussen de warme broodjes en tafeltjes met een geruit tafelkleed. Een enkeling dept zijn voorhoofd met een zakdoek, terwijl de krant wordt bestudeerd.
De frisse koppies van Brahim Darri en Roy Talsma, beiden 18, breken de grijze golf een beetje. Met Oranje onder 19 bereiden de Vitessenaren zich op de Veluwe voor op het EK in Litouwen, dat zaterdag begint om 17.30 uur Nederlandse tijd met een duel tegen het thuisland. Ze hebben er zin in.
„De poule des doods”, klinkt het opvallend monter uit de mond van buitenspeler Darri, die lijkt af te stevenen op een basisplek in het eerste duel. „Litouwen, Portugal en Spanje. „De groep doorkomen is het eerste doel, daarna zien we verder.”
‘Wilfried Bony was echt ’n beest’
Vol ontzag praten Darri en Talsma overWilfried Bony, de spits die Vitesse verruilde voor Swansea. Een voorbeeld voor de jonge aanvallers. Darri: „Bony was een beest. Als knulletje van 16 zat ik tegenover hem in de kleedkamer. Nou, dan voelde je je klein.” Talsma: „Een fijne, sociale man. Als het eerste vrij was, kwam hij bij het tweede trainen.
Om fit te blijven, maar ook omdat hij wist wat het voor ons betekende om met hem samen te spelen.”
Voor spits Talsma is het doel hetzelfde, maar is zijn rol in het team van bondscoach Wim van Zwam net even anders. „Ik ben in principe tweede spits, dat weet ik”, zegt Talsma, die in de voorbereiding op het nieuwe seizoen zijn eerste doelpunt maakte in Vitesse 1.
„Maar ik hoop toch mijn minuten te maken. Erbij zijn is leuk, maar je wilt na afloop wel kunnen zeggen dat je ook echt op het veld hebt gestaan.”
De twee delen al sinds de voorbereiding op het toernooi een kamer. Ook in Litouwen zijn de voormalig klasgenoten ‘slapies’ en hebben ze het uitstekend naar hun zin. „Aan Brahim heb ik op zich wel een goede kamergenoot”, zegt Talsma, die een stilte laat vallen, met een grijns naar Darri. Die wacht rustig op wat komen gaat. „Alleen ’s nachts word ik steeds wakker als-ie weer gaat eten.”
Darri lacht. „Ja, het is ramadan.
Dus rond half vier in de nacht mag ik voor het laatst eten. Dan neem ik wat energierepen en koud water, om de mond lekker fris te houden. Tien uur ’s avonds eet ik dan weer. Ja, het zijn lange dagen. En het is de laatste jaren erg warm tijdens de ramadan.”
Op wedstrijddagen tijdens het toernooi vast hij niet. „We spelen vrij laat en er staat te veel op het spel, voor mezelf en voor het team. Die dagen haal ik in de winter in.”
Talsma heeft respect voor zijn teamgenoot. „Ik kan dat niet, hoor. Brahim vroeg of ik een dagje mee wilde vasten. Maar dat trek ik echt niet.”
Darri: „Maar Roy steunt me heel goed. Hij weet dat ik op de dag wat minder energie heb dus dan gaat hij bijvoorbeeld de kleren halen voor ons, want naast mij vasten er nog vier jongens uit de groep. Dat is wel fijn.”
Talsma knikt instemmend. De twee hebben het goed samen.
Voor de geboren Velpenaar is het de eerste keer zo lang en ver van huis. Ook voor Darri is het zijn eerste eindtoernooi. „Het is toch wel wat, zo voor het eerst zonder mijn ouders en mijn zusje”, vindt Talsma. „Maar we zullen dagelijks contact hebben. Ze willen dan toch graag horen dat het goed met me gaat.”
In tegenstelling tot pa en ma Talsma zal vader Darri wel naar Litouwen komen. „Hij komt met drie vrienden in de auto onze kant op”, zegt Darri. „Is vijftien uur.
Ver? Ach, hij rijdt ook jaarlijks naar Marokko. Dan valt dit nog wel mee.” De familie Talsma overwoog ook nog te komen. „Maar misschien speel ik helemaal niet en komen ze voor niets”, redeneert Talsma. „En ze kunnen toch alles zien, op Eurosport.”
