Qazaishvili maakt vier goals in een week: ‘Ik ben nu een grote jongen’

Valeri Qazaishvili van Vitesse geeft zelden een inter­view in Nederland. Of eigenlijk nooit. Van de Georgische flank­speler is bekend dat hij slecht En­gels spreekt. Dat vindt hij zelf ook.

Maar na zijn goal in het uit­duel met Roda JC zaterdagavond (1-1) moet hij er toch aan geloven.

En dan blijkt dat de 20-jarige jeugdinternational zijn Engels heeft bijgespijkerd. „Ik had vaker moeten scoren, vooral voor rust had ik een paar goede mogelijkhe­den. Maar die goal in de tweede helft maakte veel goed. Hij zat er fantastisch in, al zeg ik het zelf. Die goal komt in Georgië op de te­levisie.”

Qazaishvili zegt het rustig. Hij wil niet te blij overkomen. Want hij vindt dat Vitesse twee punten heeft laten liggen in Kerkrade.

„We hadden de meeste en groot­ste kansen. We hadden kunnen en misschien wel moeten win­nen.” En dan, met een voorzichti­ge glimlach: „Maar ik bel zo wel even naar huis, naar Georgië. Om mijn ouders te vertellen dat ik weer heb gescoord.”

Voor ‘Vako’, zoals Qazaishvili wordt genoemd door zijn ploegge­noten, is het alweer de vierde goal in een week tijd. In het dramati­sche uitduel met RKC (2-4) was hij eenmaal trefzeker, in de oefen­interland met Georgië onder 21 jaar tegen Letland onder 21 jaar woensdag maakte hij er twee. „Ik hoop dat dit mijn seizoen wordt.

Ik krijg veel speeltijd en doe mijn best. We zullen zien wat er ge­beurt. Ooit hoop ik in het nationa­le team van Georgië te spelen.”

In januari 2011 was Qazaishvili op proef bij Jong Vitesse, samen met een heel elftal aan Georgische ta­lenten. Van die groep heeft alleen Qazaishvili het gered. Hij tekende in augustus van 2011 een driejarig contract in Arnhem. De afgelopen twee seizoenen kreeg hij af en toe wat speelminuten, maar doorbre­ken deed hij niet. Maar trainer Peter Bosz ziet het zitten in ‘Vako’ en heeft het talent ‘op tien’ geposteerd, achter de diepe spits.

„Ik kan op tien spelen, maar ook als linksvoor. Op zich maakt mij dat niet zo veel uit. Ik ben nu een grote jongen. Ik voel mij volwas­sen, heb vertrouwen. Ik weet niet waar dat aan ligt. Aan de trainer? Nee, dat denk ik niet. Het komt uit mijzelf.”

Qazaishvili woont in een apparte­ment in Arnhem. In zijn eerste maanden had hij het moeilijk. Hij spreekt geen Nederlands en miste zijn familie en vrienden. Ploegge­noten Guram Kashia en Giorgi Chanturia hebben hem er door­heen gesleept en zijn goede vrien­den geworden. „We doen alles sa­men. Als we niet op de club zijn, gaan we naar de tennisbaan. Of we gaan wat drinken in de stad.”
 

Gelderlander / Foto’s SV