Calimero? Dat is echt nonsens

Hij mag allang van het toneel zijn verdwenen en het be­treft slechts een simplistische en volstrekt irreële theorie, voetbal­minnend Nederland mag Karel Aalbers dankbaar zijn.

Dankzij ‘de ziener’ uit Eerbeek is de dood­gewone derby tussen NEC en Vitesse uitgegroeid tot een geweldig fenomeen. Een oorlog tussen twee voet­balsteden.

Want dat is de Gel­derse derby anno 2013. „Alles rondom deze wedstrijd is groots en meesle­pend”, weet Anton Janssen, de trainer van NEC. „Dit is een krachtmeting tus­sen NEC en Vitesse, Nijmegen en Arnhem. Iedereen wordt opgezogen in dat krachten­veld. Dat levert een heerlijke am­biance op. In beide kampen.”

Janssen staat pas sinds enkele we­ken aan het hoofd van NEC. Maar als voormalig legionair van de Nij­meegse club kent hij de sentimen­ten. „Ik heb de wedstrijd ook nog gespeeld vóór het Aalbers-tijd­perk. Dat was een derby, maar lang niet zo groot. Ik vind de kwalificaties in de media wel la­chen. De oorlog van Gelderland bekt lekker. Dat geeft cachet aan de wedstrijd.”

Maar meer ook niet. „We moeten wel relativeren”, vindt Janssen. „Een zege is prachtig, maar het heldendom gaat mij te ver. Bij ver­lies is ook enige nuchter­heid op zijn plaats. Er zijn belangrijkere zaken op de wereld.”

Natuurlijk weegt een zege op Vitesse wel zwaar, vallen de assis­tenten Jack de Gier en Ron de Groot de hoofdcoach van NEC bij. „Ik heb thuis een foto”, vertelt De Gier. „Daar sta ik in De Goffert na een doelpunt tegen Vitesse op re­clameborden. Met de handen in de hemel. Op de achtergrond rolt en valt echt iedereen over elkaar heen van geluk. Dát is de derby. Die maakt zoveel emoties los.”

„Vanaf de eerste dag van de voor­bereiding beginnen de fans al over de derby”, lacht De Groot. „En naarmate de dag nadert, wor­den de supporters steeds drukker. Bij NEC is de kleurcombinatie geel met zwart taboe. Ik geef dat de buitenlandse jongens altijd mee. In verband met hun schoe­nen. Ik let er ook altijd op dat we niet in gele hesjes trainen. Die kleur wordt gewoon niet gewaar­deerd in Nijmegen.”

De derby heeft de steden niet al­leen op sportief vlak, maar ook op sociaal-cultureel terrein ver­scheurd, filosoferen de trainers van NEC. De Nijmegenaar gaat niet graag naar Arnhem. Anders­om geldt hetzelfde. „Ik ga niet winkelen in Arnhem”, geeft De Groot toe. „Dan krijg ik allerlei verwensingen naar mijn hoofd.

Als ik bij Jong Vitesse ga kijken, gebeurt me dat al. Dan word ik met de nek aangekeken. Dat vind ik geen probleem. Als de sfeer maar sportief blijft. Juist dat is de kracht van de derby.”

Dat NEC daarbij steevast, en uiter­aard vanuit Arnhemse hoek, een Calimero-gevoel wordt opgeplakt, is nonsens, stelt Janssen. „Hou toch op. Denk je nu echt dat ik ooit het veld in ben gestapt met het idee dat Vitesse groter was dan NEC? Wij gaan uit van eigen kracht. Wij zijn NEC, wij zijn Nij­megen. Trots op on­ze kleuren. We wil­len de bal, en op on­ze wijze voetballen. Er wacht nu weer een mooie derby.”
 

Gelderlander / Foto & afbeelding SV