Het nieuwe Vitesse is gewoon Vitesse
2010 een roerig jaar voor Vitesse? Bij de eigenzinnige Arnhemse club is altijd wel íets aan de hand. En ondanks Georgisch geld blijft Vitesse gewoon Vitesse.
Vraag ze naar het Vitessehoogtepunt van 2010 en het antwoord heeft eigenlijk niks met voetballen te maken. „Vind je het gek?”, reageert Henk Parren. „ Sportief zijn er nauwelijks hoogtepunten geweest.” Na enig nadenken komen Parren, bestuurslid van de Vitesse Supportersvereniging, en secretaris Stef ten Thij toch op een sportief lichtpuntje. „NEC uit. Toen Vitesse zo dominant speelde dat je de angst bij het thuispubliek voelde. Helaas bleef het bij 0-0.” „Die wedstrijd hadden we moeten winnen”, vult Ten Thij aan. Hij zit samen met Parren onder een geelzwarte kerstboom in Supportershome Monnikenhuize, in de schaduw van GelreDome. Ooit moet er een permanent home komen ín het stadion. „Maar voorlopig zitten we hier goed.” Na een thuisduel van Vitesse lopen er altijd tussen de drie- en zeshonderd supporters binnen van alle vier de windstreken in het stadion. „Hier komt echt een dwarsdoorsnede van de supporters. Het aantal fans is afhankelijk van de tegenstander en de uitslag.”
Het gesprek gaat onvermijdelijk over de overname van de club door Georgiër Merab Zjordania. Of dit seizoen al Europees voetbal wordt gehaald, wordt bij de supporters betwijfeld. „Het gat naar de top zeven is te groot.” Kampioen over drie jaar? „Dat hadden ze nooit moeten zeggen.” De twee bestuursleden van de supportersvereniging Ten Thij en Parren hebben ieder zo hun eigen gedachten over de ambities van de club, die financieel op sterven na dood leek tot het moment dat Zjordania arriveerde. „ Het positieve is dat de club er nog ís.”
Ten Thij ziet graag nog wat meer Europese sjaals aan de wand van het supportershome. En lukt dat niet? „Vitesse wordt er altijd beter van. Mocht Zjordania onverhoopt over een paar jaar vertrekken, dan staat er wel een gloednieuw trainingscomplex.”
Parren hecht aan de identiteit van de club. „ Geel-zwart moet wel geel-zwart zíjn en niet alleen maar geel-zwart lijken. Een anoniem soort Bayern München in Vitessetenue ziet hij niet zitten. „ Als dat de consequenties van de absolute top zijn, zie ik Vitesse liever als subtopper.”
De twee trekken de vergelijking met PSV, waar de supporters verwend zijn met de ene na de andere landstitel, met jaarlijks Europese topwedstrijden. „Maar ondanks die successen er is helemaal geen binding met de club. In Eindhoven wordt alleen maar gemopperd.”
Ondanks de grote veranderingen met de komst van Zjordania is Vitesse nog altijd Vitesse, constateren de supporters. „We vonden het wel heel spannend of dat zo zou blijven, maar de lijntjes met de club zijn nog net zo kort als voorheen. De interactie tussen supporters en club is niet veranderd”, zegt Ten Thij. Zowel hij als Parren roemt, op organisatorisch vlak, de betrokkenheid van de club bij de fans. „Behalve Vitesse ondersteunt geen enkele club in Nederland rolstoelvervoer naar uitwedstrijden. En nergens anders beheren supporters helemaal zelf het supportershome. Dat kan alleen hier.”
De supportersvereniging is blij dat ook Merab Zjordania openstaat voor de fans. Ten Thij: „Bij het Airborne- duel tegen NAC heb ik gevraagd of Zjordania de wedstrijd tussen de veteranen wilde kijken. Dat stond zijn agenda niet toe, maar hij bracht ze in de rust wel een bezoekje. Klasse.” Daarmee is meteen het echte hoogtepunt aangesneden van het jaar 2010. De thuiswedstrijd van Vitesse waarbij de supporters de oudstrijders van de Slag om Arnhem eren. „ Daar zijn vijftig vrijwilligers uit allerlei geledingen van de vereniging heel druk mee geweest.” Er waren zelfs meer aanmeldingen dan er vrijwilligers nodig waren, vertelt Ten Thij, verantwoordelijk voor de coördinatie. „Nu hebben we over vrijwilligers toch niet te klagen. Op zo’n 3300 leden – en dat aantal neemt alleen maar toe – hebben we een honderdtal enthousiaste mensen die de handen uit de mouwen willen steken.”
Had 2010 behalve een hoogte- ook een dieptepunt? „Het vertrek van Theo Bos”, klinkt het zonder aarzelen. „ Je zag het aankomen, en het was niet te stoppen, maar de manier waarop dat is gegaan, was niet correct. Dat had Theo na 28 jaar Vitesse niet verdiend.”
Stef ten Thij en Henk Parren
Het nieuwe Vitesse is gewoon Vitesse
Vandaag: de supporters van Vitesse over Merab Zjordania.
2010 een roerig jaar voor Vitesse? Bij de eigenzinnige Arnhemse club is altijd wel íets aan de hand. En ondanks Georgisch geld blijft Vitesse gewoon Vitesse.
Vraag ze naar het Vitessehoogtepunt van 2010 en het antwoord heeft eigenlijk niks met voetballen te maken. „Vind je het gek?”, reageert Henk Parren. „ Sportief zijn er nauwelijks hoogtepunten geweest.” Na enig nadenken komen Parren, bestuurslid van de Vitesse Supportersvereniging, en secretaris Stef ten Thij toch op een sportief lichtpuntje. „NEC uit. Toen Vitesse zo dominant speelde dat je de angst bij het thuispubliek voelde. Helaas bleef het bij 0-0.” „Die wedstrijd hadden we moeten winnen”, vult Ten Thij aan. Hij zit samen met Parren onder een geelzwarte kerstboom in Supportershome Monnikenhuize, in de schaduw van GelreDome. Ooit moet er een permanent home komen ín het stadion. „Maar voorlopig zitten we hier goed.” Na een thuisduel van Vitesse lopen er altijd tussen de drie- en zeshonderd supporters binnen van alle vier de windstreken in het stadion. „Hier komt echt een dwarsdoorsnede van de supporters. Het aantal fans is afhankelijk van de tegenstander en de uitslag.”
Het gesprek gaat onvermijdelijk over de overname van de club door Georgiër Merab Zjordania. Of dit seizoen al Europees voetbal wordt gehaald, wordt bij de supporters betwijfeld. „Het gat naar de top zeven is te groot.” Kampioen over drie jaar? „Dat hadden ze nooit moeten zeggen.” De twee bestuursleden van de supportersvereniging Ten Thij en Parren hebben ieder zo hun eigen gedachten over de ambities van de club, die financieel op sterven na dood leek tot het moment dat Zjordania arriveerde. „ Het positieve is dat de club er nog ís.”
Ten Thij ziet graag nog wat meer Europese sjaals aan de wand van het supportershome. En lukt dat niet? „Vitesse wordt er altijd beter van. Mocht Zjordania onverhoopt over een paar jaar vertrekken, dan staat er wel een gloednieuw trainingscomplex.”
Parren hecht aan de identiteit van de club. „ Geel-zwart moet wel geel-zwart zíjn en niet alleen maar geel-zwart lijken. Een anoniem soort Bayern München in Vitessetenue ziet hij niet zitten. „ Als dat de consequenties van de absolute top zijn, zie ik Vitesse liever als subtopper.”
De twee trekken de vergelijking met PSV, waar de supporters verwend zijn met de ene na de andere landstitel, met jaarlijks Europese topwedstrijden. „Maar ondanks die successen er is helemaal geen binding met de club. In Eindhoven wordt alleen maar gemopperd.”
Ondanks de grote veranderingen met de komst van Zjordania is Vitesse nog altijd Vitesse, constateren de supporters. „We vonden het wel heel spannend of dat zo zou blijven, maar de lijntjes met de club zijn nog net zo kort als voorheen. De interactie tussen supporters en club is niet veranderd”, zegt Ten Thij. Zowel hij als Parren roemt, op organisatorisch vlak, de betrokkenheid van de club bij de fans. „Behalve Vitesse ondersteunt geen enkele club in Nederland rolstoelvervoer naar uitwedstrijden. En nergens anders beheren supporters helemaal zelf het supportershome. Dat kan alleen hier.”
De supportersvereniging is blij dat ook Merab Zjordania openstaat voor de fans. Ten Thij: „Bij het Airborne- duel tegen NAC heb ik gevraagd of Zjordania de wedstrijd tussen de veteranen wilde kijken. Dat stond zijn agenda niet toe, maar hij bracht ze in de rust wel een bezoekje. Klasse.” Daarmee is meteen het echte hoogtepunt aangesneden van het jaar 2010. De thuiswedstrijd van Vitesse waarbij de supporters de oudstrijders van de Slag om Arnhem eren. „ Daar zijn vijftig vrijwilligers uit allerlei geledingen van de vereniging heel druk mee geweest.” Er waren zelfs meer aanmeldingen dan er vrijwilligers nodig waren, vertelt Ten Thij, verantwoordelijk voor de coördinatie. „Nu hebben we over vrijwilligers toch niet te klagen. Op zo’n 3300 leden – en dat aantal neemt alleen maar toe – hebben we een honderdtal enthousiaste mensen die de handen uit de mouwen willen steken.”
Had 2010 behalve een hoogte- ook een dieptepunt? „Het vertrek van Theo Bos”, klinkt het zonder aarzelen. „ Je zag het aankomen, en het was niet te stoppen, maar de manier waarop dat is gegaan, was niet correct. Dat had Theo na 28 jaar Vitesse niet verdiend.”
Stef ten Thij en Henk Parren