Marcus Pedersen scoort bij debuut

Marcus Pedersen maakte te­gen FC Utrecht (1-4 verlies) zijn debuut voor Vitesse. De Noorse spits mocht bij 0-4 invallen. ‘ Een lastig verhaal. Wat kan ik doen?’

Marcus Pedersen maak­te gistermiddag zijn debuut voor Vitesse. De aanvaller viel na een uur spelen in voor Lasse Nilsson.

Pedersen was blij met zijn inval­beurt, hij maakte de enige treffer. „De trainer had vooraf niets ge­zegd. Maar ik hoopte en verwacht­te wel dat ik minuten zou krijgen. Maar met een 4-0 achterstand is het lastig voetballen voor een spits.”

Nilsson werd bij zijn wissel uitge­floten, al in de eerste helft riepen supporters op de Zuid- tribune om de komst van Pedersen. „Ik heb het gehoord. Nilsson was ongeluk­kig in de afronding. Ik had wel een beetje met hem te doen.”

Of de druk op zijn schouders groot is? „Ik ben een aanvaller en een aanvaller moet doelpunten maken en assists geven. Dat is mijn job. Ik hoop wel dat ook an­deren meer doelpunten gaan ma­ken. Scoren is dit seizoen het pro­bleem van Vitesse.” Volgens Pedersen werd er bij vla­gen redelijk tot goed gevoetbald.

„We hebben erg veel kansen ge­had en iedereen heeft hard ge­werkt. De gezichten stonden na de wedstrijd op onweer. Steeds verlie­zen is niet goed voor het vertrou­wen. Maar we moeten de knop omzetten; de lach moet terug op het gezicht. Woensdag wacht PSV.”

Pedersen hoopt op een basisplaats in het duel met de koploper. „Dat zou mooi zijn. Deze wedstrijd wil ik zo snel mogelijk vergeten. Ik weet niet of ik de beelden op tele­visie terug wil zien. Ik denk dat ik vroeg ga slapen. Ik bel wel eerst even naar huis. Het was toch mijn debuut.”
Last van zijn lies heeft Pedersen niet meer. „De pijn is weg. Ik kan een hele wedstrijd aan. In negen­tig minuten kan ik ook meer laten zien.”

Tegen FC Utrecht werd de spits nog maar weinig in het spel van Vitesse betrokken. Ismaïl Aissati had hem twee keer kunnen inspe­len, maar koos tot tweemaal toe voor een schot. Zonder succes ove­rigens. Of Pedersen hem daar op aanspreekt? Lachend: „Nee hoor. Dat was zijn keuze.”

De Gelderlander