Pedersen in wachtkamer

De Noorse aanvaller is benieuwd welke rol hij zal krijgen in de plannen van de nieuwe Vitesse-trainer Peter Bosz.

Vitesse speelt zondag een vriendschappelijke wedstrijd tegen Standard Luik. Het is het eerste serieuze optreden van de ploeg na het vertrek van Wilfried Bony. De prangende vraag: wie gaat de topscorer vervangen in het punt van de aanval?

Op het eerste oog heeft trainer Peter Bosz in de huidige selectie drie opties voor de centrale spits­positie. Jonathan Reis, Mike Ha­venaar en de in Arnhem terugge­keerde Marcus Pedersen. Vitesse heeft nog niet kenbaar gemaakt of de club een vervanger voor Bo­ny gaat aantrekken. En over ruim twee weken wacht al het eerste optreden in de voorronde van de Europa League.

Welk perspectief heeft Pedersen bij Vitesse? In de voorbije twee seizoenen werd de Noor twee keer uitgeleend. Eerst aan het Noorse Valerenga IF, daarna aan het Deense Odense BK. De 23-jari­ge aanvaller staat bij Vitesse nog een seizoen onder contract.

„Ik weet niet of ik dit seizoen bij Vitesse blijf”, zegt hij zelf. „We moeten afwachten wat er ge­beurt. Wat ik zeker weet, is dat ik moet spelen. En ik moet vertrou­wen krijgen van de mensen om me heen. Ik ben 23. Dat is belang­rijk voor mij.”

„Fred wilde niet dat ik bij Vitesse bleef”, doelt Pedersen op de ver­trokken hoofdtrainer Rutten. „Dus is het voor mij goed dat Vit­esse nu een nieuwe trainer heeft. Ik ben benieuwd te zien wat er ge­beurt. Ik denk dat er een mooie tijd aankomt voor mij, want ik heb een goed jaar achter de rug.”

Na zijn geslaagde flirt met Vale­renga (8 goals in 15 competitie­wedstrijden) kijkt Pedersen tevre­den terug op afgelopen seizoen. Bij Odense prikte hij 7 keer raak in 24 competitieduels. „En ik heb in de beker vijf keer gescoord”, voegt hij daar aan toe. „Het was een goed jaar. We speelden met Odense heel goed in de eerste helft van het seizoen, daarna werd het wat minder. Persoonlijk heb ik het goed gedaan en ik ben blij dat ik geen blessures heb ge­had.”

Daarna scoorde hij voor Jong Noorwegen tegen Jong Israël op het EK, waarin zijn ploeg in de halve finale moest buigen voor de latere kampioen Spanje. „Het was goed voor mij, dat toernooi”, zegt Pedersen, die weet dat zijn onze­kere toekomst ook een zekerheid­je bevat. „Ik ga niet nog een keer naar Noorwegen of Denemarken, want ik heb een hoger niveau no­dig.”

De komende weken zal blijken of dat hogere niveau de eredivisie is.
 

Gelderlander / Foto’s SV